Finaliści

Dr Joanna Bagniewska jest zoolożką. Jej doktorat na Uniwersytecie Oksfordzkim dotyczył biotelemetrii, czyli dyskretnego podglądactwa prywatnego życia dzikich zwierząt. Dotychczas prowadziła badania na kretoszczurach (Teksas), wombatach (Australia), szakalach i lisach (RPA) oraz norkach (UK). Jej ostatni projekt dotyczył wykrywania narkotyków przez pszczoły. Obecnie wykładowczyni ekologii i bioróżnorodności na Nottingham Trent University. Odwiedziła 40 krajów, mieszkała i uczyła się w siedmiu. Interesuje się polityką migracyjną, działa w organizacjach polonijnych. Jest założycielką Federacji Polskich Stowarzyszeń Studenckich w UK. Pierwszym osiągnięciem krasomówczym była nagroda w szkolnym konkursie w Szanghaju - mowę wygłosiła po chińsku.



Tomasz Jakubek urodził się w polskiej rodzinie mieszkającej w Kanadzie. Jako 14-latek wrócił do ojczyzny wraz z rodziną. Od dziecka kochał scenę, więc po maturze przez rok rozwijał pasje aktorskie w Lart Studio. Później rozpoczął studia chemiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, które planuje w czerwcu skończyć. Gdy nie jest w laboratorium organizuje cykliczne spotkania pn. „Wieczór kiczowatych filmów”. Uprawia też cytrusy, licząc na obfite plany w przyszłości. W ciągu jednego tygodnia zdarzyły mu się dwa wybuchy w laboratorium. Nikt nie ucierpiał. Kiedyś pamiętał 320 miejsc po przecinku liczby pi, teraz „tylko” 55.



Michał Kępa jest doktorantem fizyki na Uniwersytecie w Edynburgu. W swoim projekcie zajmuje się wykorzystaniem ultradźwięków do badania właściwości materiałów w warunkach ekstremalnych. Pracuje także jako asystent na Wydziale Fizyki. Wyróżniany przez swoich studentów nominacją do nagrody Best Postgraduate Tutor. Interesuje się historią medycyny i filmami Krzysztofa Kieślowskiego.



Mariana Kozłowska urodziła się w Czortkowie na Ukrainie. Najpierw studiowała chemię na Akademii Kijawsko-Mohylańskiej w Kijowie. W 2010r. przeniosła się na Uniwersytet w Białymstoku, by studiować chemię. W latach 2011-2013 wykonawczyni w projekcie HOMING PLUS, finansowanym przez Fundację na rzecz Nauki Polskiej pod kierownictwem dr. Pawła Rodziewicza. Uczestniczka wielu konferencji naukowych, współautorka 2 publikacji, aktywny członek Koła Naukowego Chemików UWB. Obok jej biurka w pracy stoi palma, która wyrosła z zaszczepki palmy Johanna Gasteiger’a, który jest twórcą sztucznych sieci neuronowych. Kocha śpiew i rumbę.



Justyna Lesiak - ukończyła w wyróżnieniem studia na Wydziale Biologii UW z zakresu biologii komórki. Obecnie kończy pisać doktorat z produkcji biopaliw przez fantastyczne i zróżnicowane glebowe bakterie Clostridium na TU München, w ramach projektu Clostnet z Marie Curie Actions i szuka inspiracji na dalszy rozwój kariery naukowej. Dwukrotnie uczestniczyła w konkursie biologii syntetycznej iGEM z drużyną UW, prowadziła zajęcia dla licealistów z wiedzy o DNA dla Szkoły Festiwalu Nauki. Uważa, że nauka jest mało przydatna, jeśli wie o niej tylko wąskie grono specjalistów. Lubi dobrą whisky i operę. W momentach chandry słucha "Strasznego Dworu" Moniuszki i Tori Amos. Jest przekonana, że naukowcy w laboratorium częściej niż "Eureka!" krzyczą „o choroba!” i „ale jak to?”.



Tomiła Łojewska – studentka piątego roku chemii na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie zajmuje się otrzymywaniem i badaniem nowych materiałów powstałych w wyniku przytwierdzania specjalnych cząsteczek organicznych do kropek kwantowych. Takie "dekorowanie" kropek kwantowych cząsteczkami o szczególnym kształcie i strukturze powoduje, że mogą się one układać w różne desenie i tworzyć ciekłe kryształy. Wiedza chemiczna i zamiłowanie do mieszania w kolbkach przejawia się w jej przypadku wśród rondli, chochel i salaterek. Z przyjemnością gotuje, z zapałem szukając nowych połączeń kulinarnych.



Dr Barbara Pietrzak - na początku były studia ochrony środowiska: praca magisterska dotycząca ochrony przyrody w Amazonii Brazylijskiej, podróż i wielka przygoda. Później rozpoczęła pracę i studia doktoranckie w Zakładzie Hydrobiologii Uniwersytetu Warszawskiego. W pracy doktorskiej skupiła się na długowieczności i szukaniu odpowiedzi na pytania, kiedy zwierzę może żyć długo, a kiedy starzenie się następuje szybko. Po dwuletnim stypendium za granicą, spotkaniu z demografią i z genomiką środowiskową, wróciła na Uniwersytet Warszawski. Przetestowała, że małe auto osobowe mieści trzech badaczy, ponton z oprzyrządowaniem, trzy binokulary, 250 metrów lin, przenośne laboratorium molekularne, lodówkę, fluorymet oraz pozostały gruby i drobny sprzęt oraz bagaże osobiste potrzebne podczas kilkudniowej wyprawy badawczej w góry.



Monika Malwina Roszkowska-Chojecka – wychowywała się na wsi pod Augustowem. Rodzice wpoili jej szacunek do przyrody jako drugiego integralnego elementu naszego życia. Dlatego studiowała biologię na SGGW w Warszawie. Po studiach pracowała w MiIZ PAN w Warszawie w Pracowni Mikroskopii Skaningowej, w wolnych chwilach organizując zajęcia dla najmłodszych w ramach Festiwalu Nauki. Jako doktorantka PAN wierzy, że nauka powinna iść ramię w ramię z dydaktyką, wzbudzając ciekawość w innych, i być wolna od przymusu. W pracy nazywana królową Fotometru ze względu na cierpliwość i zawziętość w oznaczaniu poziomu elektrolitów w moczu i osoczu. Jej hobby to zwierzęta, chodzenie po Tatrach i malowanie na jedwabiu lub kobiecych aktów.



Damian Sojka jest absolwentem biotechnologii na Uniwersytecie Śląskim, pracownikiem Centrum Onkologii w Gliwicach. W trakcie studiów pracował jako kinooperator, dzięki czemu połączył naukę z zamiłowaniem do kinematografii. Marzy o robieniu dobrej nauki przez duże N. W poprzednim wcieleniu prawdopodobnie wynalazł rower i nadal jest to jego ulubiony środek lokomocji. Uważa, że wybitny naukowiec jest składową dwóch czynników: pierwszy to poszukiwanie w czeluściach kosza na śmieci bardzo ważnej próbki wyrzuconej chwilę wcześniej, a drugi to wybitne osiągnięcia. Połowę sukcesu ma za sobą. Pora na wybitne osiągnięcia.



Natalia Woźniak – studentka biotechnologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Podróżniczka zwiedzająca świat dzięki możliwościom otwieranym przez naukę. Codzienną pracę poświęca roślinom. Zajmuje się mszakami, które choć są wyjątkowo blisko nas, wydają się tak małe, że często o nich zapominamy. Po zakończeniu studiów magisterskich planuje podjęcie studiów doktoranckich. Chce przekazywać wiedzę i zainteresowanie nauką kolejnym pokoleniom studentów. Uwielbia prowadzić warsztaty dla dzieci, którym przybliża intrygujący i tajemniczy świat biologii.